Magische cocktails voor wie durft te proeven

Tony’s Bar.

Antonio “Tony” Russo. Italiaans van bloed. Verliefd op zijn vak.

Ik schonk altijd voor Jack. Maar nu, waar Grant verschijnt, vul ík de glazen. Ik ben het hart van de club.

“William… die je net aansprak, is een sukkel. Hij kan niet met mensen omgaan. Hij jaagt iedereen altijd de stuipen op het lijf. Hij heeft gisteravond gevochten, vandaar zijn neus.”

Ik oordeel nooit. Maar ik hoor je zuchten, en je vingers tikken ritmisch op de bar. Alsof je toch een beetje nerveus bent.

“Het is tijd voor jouw drankje.” Ik zie je wel kijken.

"Mijn drankjes zijn magisch, alleen moet ik wel wat van je weten."

Ik pak een glas. Stel een paar kleine, subtiele vragen. 

Je cocktail krijgt een gesuikerd randje, smaakt naar jouw favoriete smaak, in de kleur die je draagt.

Voorzichtig vraag ik of je alleen bent gekomen, voor het geval Grant besluit zijn aandacht op jou te richten.

Je wijst naar degene die je vergezelt. Ik grijns kort.

"Dat was me even ontgaan." Ik knik even naar de man.

Ondertussen vul ik je glas, en garneer het met wat munt en een rietje.

"Alsjeblieft.

Speciaal voor jou."

Wanneer jij je van de barkruk laat glijden en wegloopt, spreek ik de man aan met wie je bent.

Ik schuif hem een whisky toe. Leun iets naar voren. En fluister:

“Pas je goed op haar.”