Achterin zit de Orde. Half in de schaduw. Half in hun eigen arrogantie.

Nippend aan hun whisky. De schaal met hapjes is nog niet eens aangeraakt. En er ontgaat hen niets.

Een man kijkt op. Niet gehaast. Niet nieuwsgierig. Maar met die stille, gevaarlijke aandacht van mannen die meer weten dan goed voor je is.

Als je weg wilt… te laat. Je bent al gezien.

Hij hoeft niets te zeggen. Je vangt net een stukje van zijn glimlach op. Genoeg om te weten wat hij bedoelt

“Wil je ze iets vragen.”

Lacht hij scheef.